Ιστορικό

	Ο Βαγγέλης Δήμου κατάγεται από την Έδεσσα, πρωτεύουσα του Νομού Πέλλας, η οποία βρίσκεται 87 χιλιόμετρα βόρειο-δυτικά της Θεσσαλονίκης. Το γενεαλογικό του δέντρο έχει τις ρίζες του στο χωριό Ξανθόγεια που βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βόρεια της Έδεσσας. Όλοι οι πρόγονοι του Βαγγέλη Δήμου έζησαν, μέχρι το 1969, σε αυτό το μικρό βορειοελλαδίτικο χωριό, ασχολούμενοι κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το 1812, ένας πρόγονος του Βαγγέλη Δήμου άρχισε να ασχολείται πειραματικά με την Χειροπρακτική. Αρχικά, το ενδιαφέρον του κεντρίστηκε παρατηρώντας κάποια από τα ζώα στο χωριό που κούτσαιναν. Άρχισε έτσι να πλησιάζει τα πονεμένα πλάσματα και να τα ψηλαφεί, για να αισθανθεί τι τους συνέβαινε.
	Σύντομα, άρχισε να διαπιστώνει με χαρά πως οι διάφορες κινήσεις που έκανε στην προσπάθειά του να επαναφέρει κάθε «βγαλμένο» μέλος (κινήσεις που σήμερα αποκαλούνται «ανατάξεις»), είχαν αποτέλεσμα. Σταδιακά, τα ζώα που υπέφεραν σχεδόν εξέλειψαν απ’ το χωριό. Η διαπίστωση αυτή ήταν που τον ώθησε να αφοσιωθεί στη Χειροπρακτική. Με τα χρόνια και επειδή αυτή η μέθοδος προσέφερε καλά αποτελέσματα και γρήγορη αποκατάσταση, κάποιοι κάτοικοι των Ξανθογείων, αλλά και των γύρω χωριών, εμπιστεύονταν πια στο χειροπράκτη κάθε μυοσκελετικό τους πρόβλημα που στην καθομιλουμένη αποκαλείται «στραμπούληγμα»
	Κάπως έτσι, η τέχνη του "πρακτικού"ξεκίνησε να διαδίδεται σ’ ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα. Αδιάκοπα, από το 1812 έως και σήμερα, η τέχνη του χειροπρακτικού στην οικογένεια Δήμου κληροδοτείται από πατέρα σε γιό. Ο Βαγγέλης Δήμου είναι ο έβδομος διάδοχος της γνώσης. Από πολύ μικρός, μαθήτευσε ατέλειωτες ώρες δίπλα στον πατέρα του. Σε αντίθεση όμως με τους προγόνους του που είχαν μυηθεί αποκλειστικά στις πρακτικές τεχνικές, ο Βαγγέλης Δήμου έμαθε την τέχνη του πρώτα πρακτικά και κατόπιν σπουδάζοντας σε διεθνή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίου κύρους.
	Έτσι, ο Βαγγέλης Δήμου ασκεί πλέον το λειτούργημά του στην Αθήνα όχι μόνο ως χαρισματικός χειροπράκτης αλλά και ως επιστήμονας. Ίσως αξίζει να παρατεθούν εδώ μερικές πληροφορίες για το παρωνύμιο "Ρουσουλέντσης" που συνοδεύει την οικογένεια Δήμου από το 1812 έως και τις μέρες μας. Από τα χρόνια της τουρκοκρατίας λοιπόν, οι κάτοικοι κάθε περιοχής χρησιμοποιούσαν την τοπική διάλεκτο επικοινωνίας και ήταν γι΄αυτό σύνηθες τόσο οι πόλεις όσο και τα χωριά να έχουν κάποια ιδιαίτερη «τοπική» ονομασία, διαφορετική από την επίσημη. Το χωριό Ξανθόγεια είχε την ονομασία "Ρουσήλοβο", κατ' επέκταση αυτός που ζούσε στο «Ρουσήλοβο» ονομαζόταν «Ρουσουλέντσης».

Έτσι, στη βόρεια Ελλάδα επικράτησε για χρόνια η προσφώνηση "ο πρακτικός ο Ρουσουλέντσης", παρωνύμιο που λόγω σεβασμού προς την παράδοση του ονόματος αυτού ο Βαγγέλης Δήμου εξακολουθεί να χρησιμοποιεί και ο ίδιος. Κλείνοντας είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο αδερφός του Βαγγέλη Δήμου, Χρήστος, έχει σπουδάσει φυσιοθεραπευτής και εργάζεται στην Έδεσσα. Και οι δύο συνδυάζουν την επιστήμη με την πρακτική που κληρονόμησαν από τον πατέρα τους Σωκράτη Δήμου-Ρουσουλέντση με άπλετη αγάπη.